Παρασκευή, 15 12 2017

Τέσσερις εθελόντριες μιλούν για τον Αυτισμό

Ο αυτισμός είναι μια αρκετά διαδεδομένη νευροβιολογική διαταραχή, η οποία κατά κύριο λόγο εμποδίζει την ικανότητα του ατόμου να συσχετίζεται με τους άλλους. Παράλληλα μπορεί να παρατηρηθούν και άλλα στοιχεία, όπως είναι η στερεοτυπική συμπεριφορά. Ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι τα άτομα με αυτισμό δε μπορούν να μορφωθούν, να ζήσουν ως ενεργά μέλη μιας κοινωνίας ή να εκπαιδευτούν στις κοινωνικές δεξιότητες. Το αντίθετο μάλλον…

 

 

Τώρα για εκείνες ο αυτισμός είναι κάτι πολύ διαφορετικό, δεν ταυτίζεται με τον όρο μειονέκτημα. Είναι απλά ένας διαφορετικός τρόπος ανάπτυξης.

 

 

Η Γεωργία, η Στέλλα, η Μαρία και η Ιωάννα  εδώ και περίπου ένα χρόνο συμμετέχουν ως εθελόντριες σε ένα πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης με παιδιά στο φάσμα του αυτισμού. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης μας το πρώτο πράγμα που μου τόνισαν ήταν ότι η εμπειρία του να προσφέρεις είναι ένα μοναδικό συναίσθημα. Είναι μία διαδικασία που ωφελεί όχι μόνο τον άνθρωπο που βοηθάς, αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι «ένα μονοπάτι μέσω του οποίου ανακαλύπτεις τον εαυτό σου» κατά τη Γεωργία. Άλλωστε όπως μου αναφέρει η Στέλλα «Ο εθελοντισμός μου δίνει την ευκαιρία να προσφέρω, αλλά και να δέχομαι πολλά περισσότερα απ’ αυτά που δίνω!»

 

Στην ερώτηση μου για το αν και κατά πόσο άλλαξε η γνώμη τους για το ζήτημα αυτισμός μετά την ενασχόληση τους με τα παιδιά αυτά η απάντηση είναι σχεδόν ομόφωνη. Πριν ο αυτισμός ήταν μια διαταραχή, η οποία ίσως στο άκουσμα της προκαλούσε φόβο ή και ανησυχία κυρίως ως προς το πως διαχειρίζεται κανείς ένα τέτοιο άτομο. Τώρα για εκείνες ο αυτισμός είναι κάτι πολύ διαφορετικό, κάτι το οποίο σίγουρα δεν ταυτίζεται με τον όρο μειονέκτημα.Είναι απλά ένας διαφορετικός τρόπος ανάπτυξης. Μπορεί τα παιδιά αυτά κάποιες φορές να  εκφράζουν την αγάπη τους ή το πόσο βαθειά νοιάζονται για τους γύρω τους με τρόπο μη κοινωνικά αποδεκτό, ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουν συναισθήματα, ότι δεν αγαπούν. «Τα παιδιά μας διψούν για μάθηση και ζωή. Το βλέπεις κάθε φορά που έρχονται στο πρόγραμμα. Τους αρέσει να παίζουν με τους εθελοντές, να κάνουν γυμναστική στην αυλή, να ζωγραφίζουν, όπως όλα δηλαδή τα παιδιά. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη παραπάνω υπομονή, επιμονή, κατανόηση και άφθονη αγάπη». Συμπληρώνει η Μαρία.

 

 

Φτάνοντας στο τέλος της όμορφης αυτής ανταλλαγής εμπειριών αυτό που μου επισημαίνουν είναι ότι συχνά για να σταματήσεις να μεγαλοποιείς μια κατάσταση, να σταματήσεις να την αποφεύγεις, να την έχεις ζωγραφισμένη στο μυαλό σου με σκούρα χρώματα, είναι καλό να έρχεσαι σε επαφή μαζί της, να τη βιώνεις εκ των έσω. «Οφείλουμε να είμαστε απαλλαγμένοι από προκαταλήψεις, ειδικά όταν αυτές σχετίζονται με παιδιά». Επισημαίνει η Γεωργία. Τα ίδια τα παιδιά και φυσικά οι γονείς τους που συμμετέχουν και εκείνοι με το δικό τους τρόπο στο πρόγραμμα σε γεμίζουν με δύναμη και αισιοδοξία δίνοντας σου να καταλάβεις ότι τίποτα δεν είναι ανέφικτο όταν υπάρχουν ενότητα, θέληση και  θετικά συναισθήματα.

 

Είναι πολύ σημαντικό, όπως αναφέρει η Μαρία, ο κόσμος να προσπαθήσει να ξεφύγει από τη λέξη «διαταραχή», να την απενοχοποιήσει. Αυτό δείχνει και η ενασχόληση τους με τα παιδιά. Όσο πιο νωρίς οι γονείς αντιληφθούν, αποδεχθούν την κατάσταση και ζητήσουν τη βοήθεια κάποιου ειδικού τόσο το καλύτερο για το παιδί. Η απομόνωση του παιδιού και η μη ένταξη του σε ομάδες δε θα βελτιώσει την κατάσταση. «Τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού χρειάζονται τη βοήθεια μας για να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους και να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους».

 

Εγώ το μόνο που έχω να συμπληρώσω μετά από αυτή την αισιόδοξη συζήτηση είναι ας προσπαθήσουμε ο καθένας με τον τρόπο που μπορεί να μεταδώσει την ενέργεια, τη δύναμη και την αγάπη που έχει μέσα του.

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 100% (2 Votes)

Add a comment (0)

Σελίδα 1 από 14

Up