Τρίτη, 17 10 2017

Στέφανος Σιταράς

 

1.Πες μας λίγα λόγια για εσένα, πώς θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις τον εαυτό σου;

Είμαι αυθόρμητος και περιπετειώδης, αγαπάω τη σκληρή δουλειά και τους ανθρώπους με χιούμορ. Εκτός από τον κινηματογράφο, έχω πάθος με τη μουσική, τη λογοτεχνία, και την Ελλάδα. Η καθημερινότητά μου όταν ασχολούμαι με κάποιο project είναι η αλύπητη δουλειά, είτε στην έρευνα, είτε στο γύρισμα, είτε στο μοντάζ. Ενώ όταν δεν ασχολούμαι με κάποιο project, μου αρέσουν τα βιβλία, τα καινούργια άτομα, και τα ταξίδια. Απεχθάνομαι τους ανθρώπους με χαλαρή χειραψία, φοβάμαι τους ανθρώπους που πιστεύουν σε κανόνες, και αποφεύγω τους ανθρώπους που δεν έχουν όνειρα. Λατρεύω τη θάλασσα, τους Beatles, το καλό κρασί, την Εθνική Οδό, και τη δραστήρια ζωή. Θαυμάζω τον χορό αν και δε χορεύω, παρακολουθώ την πολιτική αν και δεν στέκομαι κάπου, ασχολούμαι με τα ρολόγια αν και δεν είμαι συλλέκτης. Όταν με ρωτάνε ποιος είμαι και με τι ασχολούμαι, λέω "είμαι ο Στέφανος, και είμαι σκηνοθέτης," αλλά αν είχα χρόνο να επεκταθώ, θα εξηγούσα ότι δεν ξέρω ποιος είμαι, αλλά έχω μια καλή ιδέα του τι θέλω να γίνω. 

2.Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο αυτή την περίοδο;

 

 Ευτυχώς ναι. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν πολύ δύσκολα, και επαγγελματικά και προσωπικά. Το τελευταίο εξάμηνο ειδικά μπήκα στη διαδικασία να κλείσω πολλούς κύκλους, πράγμα δύσκολο. Τόσον καιρό πάσχιζα να κάνω κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, αλλά όχι μόνο δε μου ερχότανε, δεν πήγαινε και το μυαλό μου. Τώρα πιστεύω το έχω κερδίσει. Μου αρέσει να κλείνω κύκλους, έτσι δε χρωστάς σε τίποτα. Και η ανταμοιβή είναι το κάτι καινούργιο. Όσον αφορά το τι είναι αυτό, θα μπορώ να σας πω επίσημα σε μερικούς μήνες. Πάντως είναι κάτι καλό.

 

 3.Ποιά είναι η πηγή έμπνευσης σου; Έχεις χρησιμοποιήσει ποτέ στοιχεία απο την καθημερινότητα σου στα σενάρια ;

 

Από την καθημερινότητα όχι πολλά πράγματα, περισσότερο εμπνέομαι από βιβλία που διαβάζω ή ιστορίες που ακούω απ'τον κόσμο. Είναι πραγματικά θησαυρός το τι ιστορίες έχει ο καθένας μέσα του. Αλλά και το πως τις αφηγείται. Τις παύσεις που παίρνει, το χείμαρρο ενθουσιασμού που βγάζει καθώς ανυπομονεί να ακούσεις κι εσύ τα γεγονότα. Και πιστεύω έτσι φαίνονται και οι διαφορετικοί χαρακτήρες των ανθρώπων, από το πώς λένε τις ιστορίες τους. Ας πούμε, οι πιο ειλικρινείς άνθρωποι (απ'όσο έχω παρατηρήσει) ξεκινάνε μια ιστορία κατ'ευθείαν απ'το αποτέλεσμα, δεν μπορούν να περιμένουν -- παράδειγμα, "σήμερα είδα τον Θωμά!" -- και μετά σου λένε την ιστορία από την αρχή, με τις λεπτομέρειες. Οι πιο ανειλικρινείς άνθρωποι σε καθίζουν κάτω και στο πάνε βήμα-βήμα: "σήμερα οδηγούσα στη λεωφόρο και συνειδητοποίησα ότι είχα χρόνο μπροστά μου, οπότε διπλοπάρκαρα και πήρα ένα καφέ από αυτό το καινούργιο μαγαζί γωνία Μεσογείων και Κατεχάκη. Και καθώς στέκομαι στην ουρά, βλέπω μπροστά μου μια γνώριμη φυσιογνωμία. Και ναι, ήταν ο Θωμάς!" Ή, άλλο παράδειγμα, πως οι ιστορίες αλλάζουν μέσα μας όσο περνάει ο καιρός. "Σήμερα τράκαρα, έβρεχε, ήταν 3 το μεσημέρι, και απ'το πουθενά σκάει ένα Φίατ, και---" ενώ σε δύο χρόνια, όταν ξαναλές την ιστορία, πολλές λεπτομέρειες θα έχουν χαθεί. Τι ώρα ήτανε, τι καιρό έκανε. Όλοι είμαστε σκηνοθέτες κατά κάποιον τρόπο. Όλοι κάθε μέρα βιώνουμε πράγματα, τα μοντάρουμε μέσα μας και τα αφηγούμαστε σε ανθρώπους. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης για μένα, να γνωρίζω ανθρώπους που έχουν να μου αφηγηθούν επεισόδια απ'τη ζωή τους

 

 

4.Πρόσφατα είχα διαβάσει ένα άρθρο του Ornstein  που αναφαίρεται στα ημισφαίρια και στις λειτουργίες τους. Θα ήθελες να μας πεις και εσύ λίγα λόγια για το πως το αντιμετωπίζεις καθημερινά;

Ειλικρινά, και με όλο το σεβασμό, όχι. Πιστεύω ότι όσο περισσότερο μιλάω για το πρόβλημά μου, γίνομαι μια προσβολή για τους ανθρώπους με πραγματικά προβλήματα. Είμαι καλά, κι αν το μικρό μου "ψεγάδι" με έχει ταχτοποιήσει κάπως, θέλω να φύγει αμέσως και να ξεχαστεί. Δε θέλω να είμαι "αυτός" ο σκηνοθέτης. Όταν βλέπουμε μια ταινία που αγαπάμε, από έναν σκηνοθέτη που αγαπάμε, δε μας ελκύει καθόλου η προσωπική του ζωή μέσα στην αίθουσα. Ο δικός μου αγαπημένος σκηνοθέτης είναι ο David Lean. Ιδού μια ζωή γεμάτη προβλήματα! Διαζύγια, σκάνδαλα, εγωισμοί, εκκεντρισμοί, αρρώστιες, κακό. Αλλά δεν είναι ποτέ "αυτός" ο σκηνοθέτης. Όταν λοιπόν σε μερικά χρόνια από τώρα, αν όλα πάνε καλά, οι θεατές πηγαίνουν στα σινεμά για να δουν το καινούργιο μου έργο, θα το κάνουν επειδή είμαι καλός σε αυτό που κάνω και έχω αφηγηθεί μια ιστορία με πάθος και εγκράτεια. Όχι επειδή είμαι ο Στέφανος Σιταράς με την τάδε προσωπικότητα, την τάδε ζωή, και τους τάδε περιορισμούς. Σιγά. Μερικές φορές μετανιώνω αυτή την ομιλιά που έκανα το 2012 στην Αμερική, που το αποκάλυψα και το συζήτησα με τον κόσμο. Θέλω λίγο να παρκάρω αυτόν τον Στέφανο, και να προβάλλω τη δουλειά μου. Γι'αυτό και έχω γενικά αποσυρθεί τελευταία, από τα πάντα. Θέλω να ασχοληθώ ήσυχα με το έργο μου, και όταν βγει, να φανώ τότε κι εγώ.

5.Ποιά είναι η σχέση σου με τη μουσική;

 

 Επιλεκτική και απόλυτη. Όταν ακούω μουσική, ακούω μουσική, δεν κάνω τίποτε άλλο. Δε μου αρέσει ο τρόπος που ακούνε μουσική οι περισσότεροι, σα φόντο σε κάποια άλλη δραστηριότητα. Οδηγούν: μουσική. Διαβάζουν: μουσική. Αθλούνται: μουσική. Βαριούνται: μουσική. Εμένα μου αρέσει να ακούω ολόκληρους δίσκους. Δεν ακούω σχεδόν καθόλου μουσική μέσα στην ημέρα μου, όσο δηλαδή κάνω άλλα πράγματα - ίσως με εξαίρεση το οδήγημα. Αλλά δυο-τρεις φορές τη βδομάδα, τα κλείνω όλα, και ακούω μουσική. 

 

 

6.Πρόσφατα είχα διαβάσει κάτι που είχε πει ο Κουεντίν Ταραντίνο "Μην χαλάτε χρήματα για το καλύτερο σχολείο προσπαθήστε με αυτά να κάνετε μια ταινία." Ποια είναι η άποψη σου γι' αυτό;

 

Εγώ σπούδασα κινηματογράφο στην Αμερική, έχω πάρει το πτυχίο μου, και, όπως λέει και ο πατέρας μου, έχω αποκτήσει την επίσημη αξιοπιστία να διαφωνώ με την εκπαίδευση. Πιστεύω ότι ένας σκηνοθέτης πρέπει να σπουδάσει το οτιδήποτε άλλο εκτός από κινηματογράφο. Θα πρότεινα: λογοτεχνία, φιλοσοφία, ιστορία, ψυχολογία, ψυχανάλυση, αρχιτεκτονική, μουσική. Οι κινηματογραφικές σπουδές πιστεύω είναι δουλειά των τεχνικών. Ένας καλός σκηνοθέτης είναι ο πνευματικός ηγέτης μιας ταινίας, αυτός που τηρεί μια φιλοσοφική γραμμή πίσω από τη φωτογραφία, την ηθοποιία, το μοντάζ, τη σκηνογραφία. Όταν βλέπουμε μια καλή ταινία στο σινεμά, βγαίνουμε γαλουχισμένοι με μια στάση, ένα συναίσθημα, μια αισθητική. Αυτή η επίγευση είναι η ψυχή του σκηνοθέτη, την οποία έχει καλλιεργήσει και εξάγει μέσα από τις σκηνές, τα πλάνα, τα πρόσωπα. Η σφραγίδα του σκηνοθέτη είναι η άποψή του για τον κόσμο, και αυτή δε σπουδάζεται. Το πιο βασικό για μένα είναι το γούστο. Στην Αμερική μας έλεγαν ότι ο σκηνοθέτης είναι ένας tastemaker. Αυτό έχει χαθεί λίγο. Οι πιο πολλοί σκηνοθέτες σήμερα θα έπρεπε κανονικά να ήταν διευθυντές φωτογραφίας, και να είχαν ένα μυαλό από πάνω τους να τους καθοδηγεί αισθητικά. Αν λοιπόν ένας νέος άνθρωπος θέλει να γίνει σκηνοθέτης, θα του πρότεινα με τα λεφτά που έχει, να σπουδάσει κάτι άλλο, ή να ταξιδέψει, ή κάπως τέλος πάντων να επιδιώξει την ωρίμανσή του και την καλλιέργεια του γούστου του.

 

7. Ποιό είναι το μυστικό της επιτυχίας σου;

 

Δεν είμαι ακόμα επιτυχημένος. Αλλά οταν γίνω, θα χαρώ πάρα πολύ να απαντήσω "η υπομονή."

 

8. Τι γνώμη έχουν οι δικοί σου άνθρωποι για όλα όσα έχεις πετύχει έως τώρα;

 

Νομίζω ξέρουν ότι αυτά που έχω κάνει μέχρι τώρα ήταν πειραματισμοί. Έχουν ψηλές προσδοκίες για μένα, όπως έχω κι εγώ για τον εαυτό μου. Δεν έχω περάσει καν τη γραμμή εκκίνησης.

 

9.Πιστεύεις ότι με τις ταινίες σου μπορείς να βοηθήσεις τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι;

 

Προς Θεού όχι, δε μου πέφτει λόγος. Η μεγαλύτερη φιλοδοξία θα ήταν, για ένα 2ωρο, να ξεχάσουν λίγο αυτό που είναι, και να βγουν από την αίθουσα λίγο πιο ευδιάθετοι, ή λίγο προβληματισμένοι, κυρίως ικανοποιημένοι. Η δουλειά μου, όταν γίνεται καλά, είναι η προσφορά μιας εμπειρίας. Τίποτε άλλο. Όσοι καλλιτέχνες πιστεύουν ότι αλλάζουν τον κόσμο είναι φαντασμένοι, και κυρίως, δεν πρόκειται να το κάνουν ποτέ. Έκαστος στο είδος του. Δε λέω ότι ξέρω ποια είναι τα όρια της τέχνης μου, ή του εαυτού μου, αλλά δε μου επιτρέπω την αλαζονεία να νομίζω ότι μπορώ να αλλάξω τους ανθρώπους. Αν το κάνω, καλώς. Καλές ταινίες. Μόνο αυτό. Αυτή είναι η μόνη ευκαιρία που έχουν οι σκηνοθέτες να αλλάξουν τον κόσμο: να κάνουν, απλά, καλές ταινίες. Να ξεχάσουν τα πάντα όλα και να αφιερωθούν σε αυτό που τους ανατίθεται. Καλές ταινίες. Και μετά, βλέπουμε.

 

10.Τι θα έλεγες σε ένα νέο παιδί που θέλει να γυρίσει την δικιά του ταινία αλλά βρίσκει πολλές δυσκολίες;

 Θα του έλεγα:

 

"Δυστυχώς δεν υπάρχει απάντηση. Θα βρεις δυσκολίες, πολλές. Και το χειρότερο: πρέπει να βρεις τους δικούς σου τρόπους να τις υπερβαίνεις. Και ακόμα χειρότερα: κάποιες φορές θα πρέπει να συμβιβάζεσαι, να προσαρμόζεσαι, ή και να τα παρατάς. Μη χάνεις ζωή. Όταν κάτι δε βγαίνει, κόφτο (ειδικά αν έχει πάρει πάνω από δύο χρόνια). Είναι κρίμα, αλλά οι δυσκολίες διέπουν αυτή τη δουλειά, και θα σε πνίξουν. Μακάρι να τις υπερβείς, και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος και καλύτερος καλλιτέχνης. Αλλά μπορεί να σε νικήσουν αυτές. Ζωή είναι. Ναι, από τα 13 μου που ξεκίνησα να σκηνοθετώ, έχω δει πολλά πράγματα. Όχι μόνο δυσκολίες, αλλά τοίχους ακλόνητους.  Δεν υπάρχει συνταγή. Έχω κερδίσει πολλές μάχες και έχω χάσει ακόμα περισσότερες. Μακάρι να μπορούσα να σου πω "αυτός είναι ο τρόπος που τα ξεπερνάς, και καταφέρνεις να κάνεις μια ταινία όπως τη θες." Αλλά δεν υπάρχουν αυτά. Σου εύχομαι καλή δύναμη, καλή επιτυχία, και πίστεψέ με, υπάρχει τεράστια ανταμοιβή την απέναντι πλευρά αυτής της όχθης.. Και μην αγχώνεσαι, το στρες γονιμοποιεί τη δημιουργικότητα. Οι δυσκολίες θα σε τεστάρουν και θα σε αναγκάσουν να ανακαλύψεις δυνάμεις που δεν ήξερες ότι κρύβεις μέσα σου. Ή μπορεί να σε καταστρέψουν. Στο χέρι σου είναι. Απλά ό,τι έχεις να κάνεις κάντο. Μην περιμένεις κανενός την άδεια. Αν πραγματικά το'χεις, δε μπορεί να σε σταματήσει τίποτα."

 

 11.Είσαι 23 χρονών και έχεις καταφέρει πολλά έως τώρα ,ποιος είναι ο επόμενος στόχος σου;

 

Νομίζω πια είναι καιρός για μεγάλου μήκους ταινία. Μετά από 10 χρόνια στον χώρο των μικρού μήκους, η εποχή των πειραματισμών έχει τελειώσει. Έχει φτάσει σε κορεσμό θα έλεγα. Το επόμενο βήμα είναι η πρώτη μου μεγάλη ταινία. Το έχω ήδη βάλει μπρος.

 

 12. Ποια είναι η θεματολογία των ταινιών σου; Αν σου πρότειναν να γυρίσεις κάτι διαφορετικό από αυτά που κάνεις έως τώρα θα το έκανες;

 

Δεν έχουν κάποια κοινή θεματολογία. Μετά από 10 χρόνια και 40 ταινίες μικρού μήκους, έχω πειραματιστεί με κάθε είδος, και με πολλά θέματα. Ήθελα να δοκιμάσω διάφορα, και πέρασα ωραία. Τώρα θα ανακαλύψω τι όντως έχω μέσα μου και τι θέλω να βγάλω. Και ελπίζω να είναι όμορφο.

 

13.Υπήρξε ποτέ κάποιος που να σε κάνει να νιώσεις ότι δεν αξίζεις;

 

Εννοείται.

 

14.Πώς ένιωσες όταν πήρες το πρώτο σου βραβείο? Το περίμενες?

 

Όχι ούτε καν. Εννοώ, ωραία τα φεστιβάλ και η αναγνώριση, αλλά η πραγματική ανταμοιβή ενός σκηνοθέτη είναι το τελικό προιόν, το αίσθημα της εκπλήρωσης ενός στόχου, που φέρνει μια αυτόματη πληρότητα. Νομίζω λίγες ευτυχίες στη ζωή συγκρίνονται με τη στιγμή που ένας καλλιτέχνης έχει ολοκληρώσει ένα έργο του.

 

Ευχαριστούμε για τον χρόνο σου, σου ευχόμαστε ότι καλύτερο και καλή τύχη

.

 

  https://vimeo.com/22342113 

 

 Ευχαριστώ πολύ.

 

 

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 100% (7 Votes)

 

 

Powered by Bullraider.com
Up