Τρίτη, 17 10 2017

Imaginary Rooms

 

Το  "Imaginary Rooms’" είναι το αποτέλεσμα δυο ταλαντούχων ανθρώπων, του Μανώλη Ηλιόπουλου και της Νάντιας Στασινού, οι οποίοι αποφάσισαν να ενώσουν τις ικανότητές τους και τη θέλησή τους για να δημιουργήσουν. Σκοπός του συγκεκριμένου έργου είναι κατά κύριο λόγο η μετάδοση όμορφων και χαρούμενων συναισθημάτων. Σύμφωνα με αυτούς, την έμπνευση από το κάθε έργο τους την παίρνουν από τις δικές τους εμπειρίες, από ανθρώπινες φιγούρες  που κατακλύζουν την πόλη και από την οπτική αλληλεπίδραση που έχουν με αυτές. Oπως αναφέρει και ο Μανώλης:  "Ευτυχώς δεν έχουμε όρια στο τι θα μας επηρεάσει και αυτό μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε μια μεγάλη γκάμα θεμάτων. Έχω επηρεαστεί από το άγνωστο και το παράξενο, που με βάζει στη διαδικασία να θέλω να το εξερευνήσω και να μάθω τι είναι ακριβώς. Ίσως γι'αυτό, βγάζω λίγο ρομαντισμό σε αυτό το πράγμα. Βέβαια το να γνωρίζεις κάτι σημαίνει απομυθοποίηση, αλλά θα συνεχίσω να εξερευνώ."

 

Η σχέση τους με τα παιδιά αποδεικνύεται πολύ καλή."Το βιώνουμε όπως, τα παιδάκια που είναι σε μια ταβέρνα, σε διαφορετικά τραπέζια και με ένα μαγικό τρόπο κοιτιούνται στα μάτια και παίζουν μαζί, σαν να γνωρίζονται από χρόνια. Η ζωγραφική δεν είναι όπως το ποδόσφαιρο. Στο ποδόσφαιρο για να τα καταφέρεις πρέπει να βάλεις γκολ. Στη ζωγραφική όταν έχεις πιάσει το μαρκαδόρο και τον έχεις ακουμπήσει πάνω στο χαρτί, αυτομάτως τα έχεις καταφέρει. Όταν γίνει αντιληπτό απ'το παιδί, τότε αυτομάτως έχει γίνει ένας μικρός καλλιτέχνης."

 

 

 

 

Κάθε μεμονωμένο workshop, σαν αυτοτελές εργαστήρι, διαρκεί δύο ώρες. Παρόλα αυτά υπάρχει μια νοηματική συνέχεια μεταξύ όλων των εργαστηρίων, οπότε θα μπορούσε ένας μαθητής να κάνει workshop για πάντα!

 

Όταν πρόκειται να ζωγραφίσουν, τους δίνουν κάποιες κατευθυντήριες γραμμές που έχουν να κάνουν με το doodling, δλδ. τον αυθόρμητο και γρήγορο τρόπο σκιτσαρίσματος, ή αισθητικές που έχουν να κάνουν με το graffiti και τη street art, χωρίς βέβαια το φιλτράρισμα αυτό να επηρεάζει και πάλι τη δημιουργία του δικού τους προσωπικού στυλ έκφρασης. Τους βοηθούν να αποβάλουν τις φοβίες, που τους απέτρεπαν να ζωγραφίσουν αυθόρμητα. Όταν ωριμάσουν τα έργα τον παιδιών, πρόκειται να τα εκθέσουν .

 

Ένα από τα πιο δύσκολα, αλλά κι αγαπημένα, project, και για τους δύο, ήταν η δημιουργική συνεργασία με διάφορα ιδρύματα και σχολεία, ανά την Ελλάδα, μέσω του Αρκτούρου. Εκεί ήρθαν αντιμέτωποι με ευαίσθητες ψυχοσυνθέσεις ανθρώπων όλων των ηλικιών, τόσο με κινητική, όσο και με νοητική διαφορετικότητα.

 

Νάντια: "Η κοινωνία δεν μας έχει εκπαιδεύσει και προετοιμάσει για το πώς όντως πρέπει να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις σαν κι αυτές. Για τους περισότερουν οι άνθρωποι με ψυχικά νοσήματα είναι αόρατοι. Ένιωσα πολύ χρήσιμη που πρόσφερα έργο με την συναναστροφή αυτή."

 

Η κρίση από την άλλη έχει επηρεάσει και εκείνη με τον τρόπο της και τους καλλιτέχνες, αλλά και την θεματολογία τους. "Μπορεί να φτιάξω ένα χαρακτήρα που γελάει, ενώ μέσα του λυπάται, για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Απλά είναι ένας τρόπος για να αντιμετωπίζω την πραγματικότητα και να μεταδίδω τη χαρά."

 

Πέρα από τη ζωγραφική όμως έχουν και άλλα ενδιαφέροντα. Η Νάντια ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, στην οποία έχει ιδιαίτερη αδυναμία.  Ο Μανώλης αγαπά να εξερευνά την πόλη, χαζεύοντας  graffiti και πλέον συχνά κάνει street art tours.

 

Εκτός απ'την πόλη, η φύση εξακολουθεί να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.

"Ένας ξεχωριστός χώρος που φιλοξενεί έλληνες designers κι όπου μπορείτε να βρείτε έργα μας, είναι το Forget Me Not, που βρίσκεται στην Πλάκα."

Τοιχογραφίες του Imaginary Rooms φιλοξενούνται στην street art έκθεση “No Respect”, στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

 

 

 

Δουλειές των παιδιών μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω links:

 
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 99% (7 Votes)
Powered by Bullraider.com
Up