Τρίτη, 17 10 2017

   Ιωάννινα


 Είναι Δεκέμβριος και κάθομαι νοερά στο παλιό μου φοιτητικό μπαλκόνι. Μου φαίνεται σαν να ήταν μόλις χτες που ήμουν στην πόλη και σπούδαζα στο πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων χωρίς έννοιες και μόνο με όνειρα στα μάτια. Οι ξεφτισμένοι τοίχοι και το παλιό μου τραπεζάκι είναι ακόμα εκεί και με περιμένουν. Δεν πέρασε ούτε λεπτό που να έχω φύγει. Ψιλή βροχή γεμίζει σταγόνες τα τζάμια και τους λιγοστούς ανθρώπους που περνάνε βιαστικά τον πλακόστρωτο δρόμο της Ανεξαρτησίας. Τους κοιτάω και χαμογελάω. Φαίνεται ότι το κρύο και οι λιμνούλες στους δρόμους δεν είναι αρκετά ώστε να κρατήσουν τους φοιτητές (και μη) μακριά από το Ζυθορυχείο και τα όμορφα γραφικά μαγαζάκια της πόλης. Είναι όμορφα τα Γιάννενα όταν βρέχει. Και ας βρέχει μόνο μία φορά τον χρόνο και ας κρατάει αυτή η βροχή από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο.

 

 

 

Ανεξαρτησίας, Ιωάννινα Δεκέμβριος 2015

 

Ενώ διένυα το δεύτερο έτος των σπουδών μου σε μια πόλη που είχα αγαπήσει και μισήσει ταυτόχρονα για τον απλό λόγο ότι μου στερούσε τους φίλους που είχα στο νησί και την οικογένεια μου, είχα μια απορία. Υπάρχει όντως αυτή η ξέφρενη φοιτητική ζωή που "μας πουλάνε" τόσο έντονα στις αμερικάνικες ταινίες; Με τα μεθυσμένα ξενύχτια, τα ξέφρενα πάρτι και τις χιλιάδες κοπέλες και αγόρια που είναι έτοιμα να κάνουν πολύ περισσότερα πράγματα από όσα πραγματικά θέλουν; Μια φοιτητική ζωή κατά την οποία τα δυσβάσταχτα ενοίκια και η υπερβολική οικονομία σε όλα τα θέματα δεν υφίσταται και το μόνο άγχος είναι εάν θα ρέει άφθονα το αλκοόλ στο επόμενο πάρτυ; Ή όλα αυτά είναι μια ψευδαίσθηση που μας έχουν επιβάλλει και το μόνο που πραγματικά γίνεται όταν είσαι φοιτητής είναι να γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου, μαθαίνεις τα όρια σου και καταλαβαίνεις ποιος πραγματικά είσαι; Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που διαβάζουν και παλεύουν στο σχολείο μόνο και μόνο για να καταφέρουν να ζήσουν την απόλυτη ελευθερία του να είσαι φοιτητής και απογοητεύονται οικτρά από τις υποχρεώσεις που πρέπει να φέρουν εις πέρας καθημερινά. Τι είναι σωστό και τι είναι λάθος ; Αξίζει να θυσιάσουμε στον βωμό της διασκέδασης τις εργασίες και τις σπουδές μας ή πρέπει να υιοθετήσουμε την τακτική του carpe diem, και ουσιαστικά να αρπάζουμε τις ευκαιρίες που μας δίνονται αδιαφορώντας για τις συνέπειες; Αυτό βέβαια, είναι στο χέρι κάθε φοιτητή να το αποφασίσει, αλλά όπως έχει χίλιο- ειπωθεί, παν μέτρον άριστον.  

 

 

 

 Λίμνη Παμβώτιδα, Ιανουάριος 2014

 

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, τα Ιωάννινα είναι μια πόλη την οποία έχω ταυτόχρονα αγαπήσει αλλά και μισήσει.

 

Λατρεύω τα Γιάννενα όταν είναι ηλιόλουστα, τα μαγαζιά είναι ανοιχτά, και κυρίως έχω μαζί μου ένα συγκεκριμένο αγαπημένο μου πρόσωπο. Είναι όμορφα, να κάνεις βόλτα μέσα στη βουή της πόλης, να βλέπεις τους ανθρώπους να συνομιλούν έντονα μεταξύ τους, τους οδηγούς να κορνάρουν, τα σκυλιά να λιάζονται ανέμελα. Είναι καθησυχαστικό, να καταλαβαίνεις ότι η πόλη ζει μέσα σε μια συνεχόμενη ροή, όλα είναι ένας κύκλος. Και το καλύτερο, είναι ότι κι εσύ είσαι μέρος του. Δεν υπάρχει κάτι πιο χαλαρωτικό από ένα πρωινό στο Ιτς Καλέ. Πάρε την παρέα σου, την παραδοσιακή γιαννιώτικη ζυμαρόπιττα, που πουλάνε στους φούρνους απέναντι από το Ρολόι της πόλης, και ανέβα να κάτσεις πάνω στα κανόνια και κοίτα την λίμνη Παμβώτιδα, τους πλανόδιους που έχουν στήσει την πραμάτειά τους στο Μόλο και τα καραβάκια που μεταφέρουν συνεχώς κόσμο στο νησάκι του Αλή Πασά.

 

 

Ιωάννινα, 2014 

 

Αγάπησα τα Γιάννενα γιατί είδα τα όριά μου. Έχοντας μεγαλώσει σε νησί, σε ένα σπίτι με άλλα 5 άτομα ήταν πρόκληση για μένα να καταφέρω να ζήσω μόνη μου σε ένα τόσο μακρινό μέρος και με πλήρη υπευθυνότητα του εαυτού μου. Δεν θα κρύψω ότι φοβήθηκα πολλές φορές που ήμουν μόνη μου στο σπίτι και δεν ήταν λίγες οι φορές που κοιμήθηκα με τα φώτα ανοιχτά. Τα Γιάννενα όμως, σου παρέχουν μια ασφάλεια που ούτε στην Αθήνα αλλά ούτε και στη Θεσσαλονίκη θα μπορούσες τόσο απλόχερα να έχεις. Αυτή η πόλη φέρεται με καλοσύνη στους ανθρώπους και στα ζώα της. Μου αρέσει που έχει τόσα μικρά ανθρώπινα μαγαζάκια και δεν έχουν χαθεί όλα στον βωμό της παγκοσμιοποίησης. Νιώθεις όμορφα όταν πας για ψώνια στο μανάβικο της γειτονιάς, και ο οικογενειάρχης ιδιοκτήτης σε βλέπει σαν παιδί του και είτε σου κάνει καλύτερες τιμές είτε κρατάει ειδικά για σένα φρέσκα πορτοκάλια και μανταρίνια. Διότι, στη ζωή είναι οι μικρές στιγμές που σε κάνουν να νιώθεις άνθρωπος και να συγκινείσαι. Είναι τέλειο, να ξυπνάς τους χειμωνιάτικους μήνες και να βλέπεις τα κάτασπρα βουνά γύρω από την πόλη να την στολίζουν "χριστουγεννιάτικα" από τον Νοέμβριο ακόμα.

 

 

 

 

Ανεξαρτησίας, Ιωάννινα 2014 

 

Τα Γιάννενα είναι η μοναδική πόλη στην οποία έχω ζήσει το φαινόμενο να βλέπω διπλό ουράνιο τόξο πάνω από την λίμνη ενώ έχει βγει ο ήλιος και να το πλαισιώνουν τα χιονισμένα Τζουμέρκα. Ένα ακόμη πράγμα που δεν θα άλλαζα με τίποτα στα Ιωάννινα είναι τα μαγικά του ηλιοβασιλέματα με τα επιβλητικά χρώματα.  

 

 

 

Τα Γιάννενα αποκαλούνται, και με μεγάλη επιτυχία μάλιστα το "Λονδίνο της Ελλάδας". Αυτό φυσικά συμβαίνει διότι στη διάρκεια των 365 ημερών του χρόνου υπάρχει η μεγάλη πιθανότητα να βρέχει τις 240. Ενδιαφέρον ακόμη είναι ότι οι Γιαννιώτες έχουν το τοπωνύμιο "παγουράδες" και αυτό διότι παλιότερα, όταν οι κάτοικοι αυτής της πόλης έβλεπαν το φεγγάρι να καθρεφτίζεται στα σκοτεινά νερά της λίμνης, έτρεχαν να μαζέψουν το νερό με τις "μαγικές ιδιότητες" με παγούρια! Μην απογοητεύεστε όμως, ακόμα και αν βρέχει, φυσάει ή χιονίζει ποτέ δεν θα καταφέρετε να βαρεθείτε σε αυτήν την πόλη. Ελάτε να γνωρίσετε αυτό το πανέμορφο μέρος, αναπνεύστε τον καθαρό αέρα και ζήστε την κάθε στιγμή! Η διασκέδαση, είναι μια ομπρέλα και ένα μπουφάν μακριά.

 

 

Γράφτηκε από την Ειρήνη Τζιτζά 

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 96% (12 Votes)

 

 

 

Add a comment (0)

Σελίδα 1 από 3

Αποτυπώνοντας γνώση και εμπειρίες στον χάρτη, ταξιδεύουμε μαζί.

 

 Μεταδίδουμε τον ενθουσιασμό του καινούριου, τη νοσταλγία του παλιού, τη χαρά για την επιλογή του καλού σημείου στον χάρτη.

Up